Χράτς

Συγγραφέας: Εύη Γεροκώστα

 

3.9/5 - (7 votes)

Χρατς! Πρόκειται για μια ιστορία ενός παιδιού που φοβάται και ντρέπεται και κοιτάζει πάντα χαμηλά, τα παπούτσια των άλλων, τα κορδόνια τους… Άραγε θα καταφέρει  να δέσει τα δικά του κορδόνια;

 

Το διαβάσαμε και σας το προτείνουμε!

Μια τρυφερή, απλή, χιουμοριστική ιστορία για όλους, μικρούς και μεγάλους για να μπορέσουμε να υπερνικήσουμε τα εμπόδια και να λύσουμε τους κόμπους μας...

Με αφορμή αυτό το βιβλίο, πρότεινε κι εσύ ένα βιβλίο που σου αρέσει!
 

2 Σχόλια

  1. Ο/Η admin λέει:

    To διάβασα στο μικρό μου γιό και ενθουσιάστηκε! Συγχαρητήρια στην Εύη Γεροκώστα για μια ακόμα τόσο όμορφη δουλειά!

  2. Ο/Η Παναγιώτα Δεδετζή λέει:

    Η κριτική μου : Ναι, θα το πρότεινα σε κάποιο φίλο μου, γιατί είναι ένα βιβλίο γεμάτο χιούμορ και τρυφερότητα και μας διδάσκει με απλό τρόπο πώς να ξεπερνάμε τους φόβους μας και να υπερνικάμε τις ανασφάλειές μας και να βλέπουμε τον κόσμο με θάρρος

    Ένα άλλο τέλος: Κάθε μέρα κοίταζε τα παπούτσια όλων των ανθρώπων και ιδιαίτερα τα κορδόνια .Κορδόνια μαύρα για τους σοβαρούς κυρίους ,κορδόνια μεταξωτά για τις χορεύτριες, κορδόνια πολύχρωμα για τα παιδιά .Δεν έπαιρνε το βλέμμα του από πάνω τους! Ξαφνικά παρατήρησε ένα κοριτσάκι στο δρόμο να κάθεται σε μια γωνιά με τα δάκρυα να τρέχουν καυτά από το πρόσωπο του. Φαινόταν ταλαιπωρημένο, καθώς μπροστά του είχε ένα ποτηράκι ,ώστε να του βάζει κανείς κέρματα! Τότε το μικρό αγόρι κοίταξε κάτω ,ώστε να παρατηρήσει τι κορδόνια είχαν τα παπούτσια του κοριτσιού. Όμως θλιμμένος συνειδητοποίησε πως δεν φορούσε καν παπούτσια, ούτε κορδόνια πολύχρωμα που θα ταίριαζαν στην ηλικία του. Δίστασε, κοίταξε ακόμα πιο χαμηλά τα χράτς του και συνέχισε να περπατάει. Στο μυαλό του όμως δεν έφυγε η εικόνα του μικρού κοριτσιού που έσβηνε όλες τις φωτογραφίες με τα παπούτσια. Γύρισε και το κοίταξε, δεν έστριψε το βλέμμα του αλλού παρά μόνο στα μάτια του κοριτσιού! Πήγε σπίτι ,πήρε τα πράσινα χρατς του και τα έδωσε στο κορίτσι! Κοίταξαν και οι δύο των ουρανό, τα πουλιά που πετούσαν!’’Τελικά, υπάρχουν και σοβαρότερα πράγματα στη ζωή ‘’είπε το αγόρι! Το κορίτσι το κοίταξε και του χαμογέλασε, εκτός από παπούτσια είχε αποκτήσει και έναν αχώριστο φίλο.

    Το δικό μου εξώφυλλο:

Προτεινόμενες δραστηριότητες